- سرزمین مهر - دستور جلسه وادی 4 قسمت 2
به نام یکتا مهربان عالم
دوشنبه 97/2/17 لژیون سرزمین مهر به استادی سرکار خانم مانای عزیز   با دستور جلسه «وادی 4»قسمت دوم




در ابتدا بعد از سوال در مورد قسمت دوم دستور جلسه وادی 4 و مرور خلاصه نویسی دوستان راهنمای عزیز اینگونه سخنان خویش را آغاز نمودند:

خداوند  در بدو خلقت  انسان را تام الاختیار آفرید .و با قرار دادن او  بر سر دو راهی خوب و بد -زشت و زیبا ارزش و ضد ارزش عدالت الهی را بر تمام امور جاری نمود.




  همه انسانها در انتخاب و مسیر زندگی کاملاً آزاد و مختار هستند و هر انسانی به اختیار خود میتواند یکی از راههای فسق و فجور یا نیکی  و ارزشها را برای ادامه مسیرانتخاب کند . و در هر دو مسیر خداوند یاری دهنده انسان است چه در راه خیر نیکی یا در راه زشتی و تباهی ، برای یک انسان نیک سرشت الهامات مثبت و برای فرد ضد ارزشی الهامات منفی،  بدین معنی که فرد مثبت گرا و ارزشی با قدم گداشتن در مسیر درست خداوند او را  تا رسیدن به هدف یاری میدهد . و برعکس آن هم صادق است اگر فردی قدم در ورطه تباهی و نادرستی بگذارد خداوند اورا نیز تا رسیدن به مقصد و هدف یاری و مسیر را برایش همواره می نماید. چون هر دو مختار هستند. حال این سوال پیش می آید که این انتخاب و این که هر کسی برای ادامه کدام سمت و سو را انتخاب کند ( خوبی بدی )بر چه اساس و معیاری است و این که یک انسان چگونه به یک انسان خوب یا انسان بد نامگذاری میشود و معیار و ملاک این برچسب چیست ؟ آیا خداوند مشخص کننده این خصلت است ؟ آیا خداوند تصمیم می گیرد که یک انسان برچسب خوبی بخورد و در مسیر هدایت و مسیر مستقیم حرکت کند یا در مسیر تباهی  ادامه مسیر بدهد؟

 خیر،انسان خوب یا بد بودن به دست خود فرد است و به زندگی فرد در حیاتهای قبلی برمیگردد. و به اندوختهای انسان از حیاتهای قبلی بستگی دارد. ما باید در  حلقه های حیات در هر حیاتی که هستیم تلاش کنیم که یک پله از حیات قبلی بالاتر بوده  و برای جایگزین کردن ارزشها به جای ضد ارزشها تلاش کرده و مسیر تکامل را طی کنیم  قابل ذکر است که اندوخته خوب و مثبت انسان ارزشی و اندوخته های بد و منفی انسانی ضد ارزشی ، پس وقتی ما خودمان با اعمال و رفتار و اختیار کامل مسیر زندگی و سمت وسوی (خوبی بدی ) را مشخص میکنیم دیگر نمی توانیم مسئولیت ناتوانی و شکستهای خود را گردن دیگران بیندازیم چون انتخاب ، انتخاب خودمان بوده پس هر چه برایمان پیش می آید خواست خودمان است . چون از نتوانسته ایم از فرصتها و الهامات خوب استفاده کنیم اگر ما بتوانیم انرژی و الهامات (مثبت)را از کائنات بگیریم قطعاً انسانی ارزشی خواهیم بود. الهامات برای همه هست اگر ما بر روی یک مسئله زوم بکنیم و برای رسیدن به هدف و حل آن تلاش کنیم الهامات مربوط به حل آن مسئله حتماً برایمان فراهم میشود پس ما باید برای دریافت آن الهامات دقت و تمرکز لازم را دارا باشیم. و لی این  دقت و تمرکز حتماً باید در کنار تلاش و فعالیت  باشد وگرنه اصلاً الهامی صورت نمی گیرد چون لازمه الهامات رفتن ، تلاش کردن و حرکت است درطول مسیر حرکت است که به فرد الهام می شود با سکون و نشستن الهامی که انجام نمیشود اصلاً کاری صورت نمی گیرد حتی با دعا،  اگر حرکت و تلاشی انجام شود در کنار آن دعا هم کمک بزرگی است  اگر با امید و توکل کاری را شروع کنیم حتماً دعا و درخواست از خداوند در آن مسیر ما را به بهترین شکل کمک خواهد کرد وبه تکامل مثبت خواهد رساند اگر در طول مسیر به بن بست رسیدیم خداوند حتی بدون این که خودمان متوجه شویم دستمان را خواهد گرفت ولی اگر برای انجام امورتلاش و کوشش نباشد دعا هم اثر و نتیجه ای نخواهد داشت.



تاریخ : شنبه 22 اردیبهشت 1397 | 11:44 ق.ظ | نویسنده : زهرا | نظرات
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو